Zugspitze

Zugspitze

De Zugspitze ligt in Zuid-Beieren op de grens tussen Duitsland en Oostenrijk en is hoogte de hoogste berg van Duitsland met zijn 2962 meter. Het Zugspitzmassief ligt zuidwestelijk van Garmisch-Partenkirchen in Noord-Tirol. Op de Zugspitze bevinden zich drie gletsjers, de noordelijke Schneeferner, de Höllentalferner en de kleinere zuidelijke Schneeferner.

De eerste gedocumenteerde bestijging van de Zugspitze vond plaats op 27 augustus 1820. Tegenwoordig zijn er drie gangbare routes naar de top. De eerste is vanuit het noordoosten uit het Höllental, de tweede vanuit het zuidoosten uit het Rijndal en ten slotte van het westen over de Oostenrijkse Schneekar. De Zugspitze is populair bij bergbeklimmers die op zijn flanken vele onderkomens tot hun beschikking hebben. Het Münchner Haus is het eerste gebouw op 2959 meter net onder de top van Zugspitze, hiervoor werd in1894 de eerste steen gelegd. De eerste kabelbaan naar de Zugspitze is in juli 1926 geopend. De Tiroler Zugspitzbahn is met zijn 101 plaatsen één van de modernste pendelbanen van Europa. Bovenop de Zugspitze is een gebouw met een restaurant, een kiosk en een klein museum over de Zugspitze. Op het dak is er een uitzichtplatform waar bij helder weer de Eibsee goed te zien is. Vanaf dit dak is het mogelijk naar de top te klimmen, mits men over goede bergschoenen en wat ervaring beschikt. Op de top van de Zugspitze staat een kruis ter herinnering aan de eerste beklimmers. Van de Tiroolse kant kan de top van de Zugspitze worden bereikt vanaf Ehrwald-Obermoos, aan de kant van Beieren vanuit Garmisch-Partenkirchen en Grainau. Vanaf hier is het Zugspitzplatt te bereiken met de Zugspitzbahn, een tandradbaan. Van het Zugspitzplatt gaat de Gletscherbahn naar de top en vanuit Beieren kan de top ook met de Eibseeseilbahn, een kabelbaan, worden bereikt.

Gondelbaan Zugspitze

Maar liefst drie van de vijf gletsjers van Duitsland bevinden zich op het Zugspitzmassief. Twee kleine gletsjers bevinden zich op het zogenoemde Zugspitzplatt. De Nördliche Schneeferner is een skigebied. Iedere winter schuift men vele tonnen sneeuw uit de omgeving naar en op de gletsjer, alles ten behoeve van de wintersporters. En in de zomer wordt een deel van de gletsjer met zon- en regenwerende folie afgedekt. Op die manier hoopt men de sneeuw- en ijsmassa voor toeristische doeleinden te sparen en als gunstig bijeffect te beschermen tegen de opwarming van het klimaat. Critici zoals Hubert Weiger van de Beierse natuurbescherming beschouwen dit echter als een doekje voor het bloeden en een fraai excuus. Volgens hem kan de gletsjer niet gered worden, over twintig jaar is hij helemaal afgesmolten. De Höllentalferner is de enige Duitse gletsjer met een gletsjertong.

Bij het Münchner Haus is in 1900 een meteorologisch observatorium gebouwd. Sindsdien worden er continue waarnemingen aan het weer en klimaat gedaan. Ieder uur rolt er een rapport over temperatuur, luchtdruk, straling, windsnelheid, het soort bewolking en hoe dicht de bewolking is, uit de computer. En om de zes uur wordt de neerslag geregistreerd. Het weerstation maakt sinds 1994 deel uit van een landelijk netwerk om radioactiviteit te meten.